Aż 75% kobiet w dzisiejszych czasach cierpi na grzybice pochwy. Zaburzenie równowagi ekosystemu pochwy jest najczęstszą przyczyną wyżej wymienionej infekcji grzybiczej. Tego typu zaburzenia są często wywołane przez antybiotykoterapie, niewłaściwy dobór antykoncepcji hormonalnej oraz niewystarczającą dbałość o higienę intymną. Grzybica pochwy może również rozwinąć się na skutek kontaktów seksualnych z zainfekowanym partnerem. Należy jednak pamiętać, że grzybica pochwy nie jest chorobą weneryczną. W wielu codziennych sytuacjach jak korzystanie z toalety publicznej, czy też podczas wizyty na basenie może dojść do zakażenia chorobą. Grzybica pochwy najczęściej objawia się swędzeniem i pieczeniem sromu oraz gęstymi, białawymi upławami, którym towarzyszy nieprzyjemny zapach. Niekiedy w uniknięciu tej krępującej infekcji pomoże nam osłona do antybiotyku, która będzie stanowiła barierę dla rozwoju grzybów. W innych przypadkach należy zwrócić szczególną uwagę na higienę miejsc intymnych, a jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy nie zwlekać z wizytą u lekarza specjalisty. Nawracające infekcje pochwy stanowią poważne zagrożenie dla naszego zdrowia, dlatego nie warto leczyć się na własną rękę.

Skaza białkowa jest rodzajem alergii pokarmowej, która ujawnia się po spożyciu mleka krowiego. Do składników uczulających oprócz mleka zaliczamy także takie produkty jak jaja, orzechy, ryby, migdały i pistacje. Pokarmów z tej grupy produktów musi wystrzegać się także karmiąca matka. Jednak główną przyczyną skazy białkowej jest alergia na mleko. Pokarm matki jest najlepszy dla dziecka dotkniętego alergią, więc w żadnym wypadku nie powinniśmy odstawiać niemowlaka od piersi. Wówczas należy uważać na spożywane produkty, aby uchronić dziecko przed uczuleniem. Atopowe zapalenie skóry to objaw skazy białkowej. Ukazuje się ona jako wysypka alergiczna u niemowląt w okolicach buzi i uszu. Skóra na twarzy jest przesuszona, szorstka i zaczerwieniona, czasem występuje świąd. Z powodu świądu dziecko staje się płaczliwe i nerwowe. Niezwykle ważna jest także pielęgnacja skóry atopowej. Używajmy, więc kosmetyków przeznaczonych do skóry z tego typu problemami. Warto także skorzystać z pomocy lekarza, aby wykluczyć produkty uczulające.

Chorzy borykający się z atopwym zapaleniem skóry zmagają się z trudami dnia codziennego. Odpowiednia dieta, leki, pielęgnacja skóry… O czym należy pamiętać przygotowując posiłek dla osoby atopowej? Atopowe zapalenie skóry u niemowląt występuje w postaci wysypki na twarzy i za uszkami Produktów uczulających powinna wystrzegać się także matka karmiąca piersią. Dodatkowo każdy nowy produkt dla dziecka musi wprowadzać powoli do swojej diety. U osób dorosłych i dzieci sprawa jest o wiele trudniejsza, ponieważ w ich diecie obecna jest większość produktów. Atopowe zapalenie skóry jest przewlekłą chorobą skóry objawiającej się w postaci świądu. Należy podjąć próbę załagodzenia swędzenia u dziecka cierpiącego na atopowe zapalenie skóry leczenie farmakologiczne polega na doustnym podawaniu leków przeciwhistaminowych. Załagodzenie świądu to ich główny cel. Stosowanie leków powoduje uczucie zmęczenia i niepokój u dzieci, dlatego należy je nieustannie obserwować. Ze swoimi spostrzeżeniami należy dzielić się z lekarzem, aby mógł dobrać odpowiedni środek histaminowy.

Dzieci oraz niemowlęta podobnie jak dorośli zapadają czasem na chorobę zwaną biegunką. Biegunka u dzieci objawia się oddawaniem powyżej 3 luźnych stolców w przeciągu 12 godzin. W trakcie biegunki u dzieci stolec może zawierać ropę, krew lub też śluz. Biegunce często towarzyszą bóle brzucha, skurcze, gorączka, brak apetytu oraz nudności. Jeśli powyższe objawy trwają przez kilka dni mamy do czynienia z biegunką ostrą. Kiedy dolegliwości utrzymują się dłużej niż 2 tygodnie mówi się o biegunce przewlekłej i stan taki wymaga natychmiastowej interwencji lekarza specjalisty. U dzieci leczenie biegunki polega przede wszystkim na podawaniu dużej ilości płynów, najlepiej wody źródlanej, słabej herbaty, kompotów, czy też jogurtu naturalnego. W trakcie leczenia biegunki u niemowląt nie zaleca się zmiany diety, natomiast u dzieci należy wykluczyć z diety surowe owoce i warzywa, mleko krowie oraz zastosować dietę lekkostrawną. Podatność na odwodnienie niemowląt jest bardzo duża, dlatego też biegunki są dla nich szczególnie niebezpieczne. Nawet jednodniowa biegunka, której towarzyszą wymioty u niemowląt, może wywołać bardzo duże niedobory wody i elektrolitów, które mogą stać się przyczyną zaburzeń pracy serca, a nawet układu nerwowego.

Biegunka występuje u dorosłych, dzieci oraz niemowląt powodując dyskomfort i zaburzając funkcjonowanie oraz rytm dnia osoby chorej. W medycynie wyróżnia się dwa rodzaje biegunki, ostrą i przewlekłą. Różnią się one między sobą jedynie czasem trwania objawów. Ostra biegunka pojawia się nagle i trwa kilka dni, natomiast biegunka przewlekła traw dłużej, często ma charakter nawracający oraz prowadzi do osłabienia oraz odwodnienia organizmu. W obu przypadkach dolegliwości są identyczne: częste oddawanie luźnych, wodnistych stolców, któremu często towarzyszy ból oraz skurcze żołądka lub też wzdęcia. Leczenie biegunki polega na spożywaniu dużej ilości płynów, zażywaniu leków łagodzących objawy oraz modyfikacji diety. Dzieci gorzej niż dorośli radzą sobie z odwodnieniem, dlatego też biegunka u dzieci jest groźniejsza. Biegunka u niemowląt może mieć podłoże w bolesnym ząbkowaniu, nietolerancji pokarmowej, infekcji lub też alergii. Biegunka podróżnych jest dolegliwością często spotykającą nas w trakcie wyjazdów. Najczęściej takie dolegliwości spotykają nas w krajach, w których panują niedostateczne warunki higieniczno – sanitarne oraz w krajach o gorącym klimacie.