Coraz częściej można się spotkać z turystami na szlaku, którzy są zaopatrzeni w gps turystyczny. Chyba nie trzeba tłumaczyć czym jest GPS, a jeśli doda się do tego określenie “turystyczny” to z łatwością można się domyślić o co tak naprawdę chodzi. Po prostu posiadając tego rodzaju odbiornik GPS z mapą turystyczną można sprawdzić swoją pozycję na szlaku. Należy przy tym pamiętać, że mapy powinny posiadać tak zwane trasy gps czyli być zintegrowane z siatką równoleżników i południków. To daje naprawdę duże poczucie bezpieczeństwa każdemu kto tylko wybiera się w podróż górską. Ci, którzy stosują tradycyjne metody w postaci mapy na papierze, aby umieć się odpowiednio zlokalizować w terenie muszą umieć doskonale orientować się we wszystkich punktach topograficznych oraz ukształtowaniu terenu. To wszystko jest potrzebne do tego, aby móc zorientować się w tym gdzie się jest. Jeśli skorzysta się z opisanego urządzenia to sprawa będzie o wiele łatwiejsza ponieważ można pozycję zobaczyć na ekranie. Niezależnie jednak od tego czy będzie się posługiwało takim narzędziem trzeba przy sobie posiadać tradycyjną mapę gdyż nigdy nie wiadomo co się przydarzy, a bateria może się rozładować. Nie można się też zmylić nadmiernym poczuciem bezpieczeństwa wychodząc na szlaki turystyczne i zawsze potrafić sobie poradzić bez GPS.

Jak wiadomo miasto Toruń w średniowieczu składało się z dwóch organizmów, Starego i Nowego Miasta. Nowe Miasto, było nie tylko młodsze, ale także biedniejsze. Już u zarania swoich dziejów Nowe Miasto było w trudniejszm położeniu, gdyż było oddalone od Wisły, ówczesnego głównego szlaku transportowego, nie mogło żyć z handlu wiślanego. Dlatego nowomiejscy mieszczanie byli przede wszystkim rzemieślnikami. Skromniejszy był też, stojący na rynku nowomiejski ratusz. Początkowo drewniany, później murowany, oprócz sali posiedzeń mieścił też ławy chlebowe, rzeźnickie i szewskie. znajdowały się tam także piwiarnia i więzienie. Jak powiada przewodnik po Toruniu w XV w. po wchłonięciu Nowego Miasta przez Stare, przestał być potrzebny i został zamieniony na skład sukna.

Dwieście lat później po zwrocie katolikom przez ewangelików kościoła św. Jakuba, zostaje zaadaptowany na świątynię protestancką. W 1818 r. zostaje zburzony przez prusaków, którzy na jego miejscu wybudowali , ciężką i niezgrabną budowlę - zbór. Rynek nowomiejski nie pełnił roli reprezentacyjnej, był raczej placem targowym. Również kamienice nowomiejskie są znacznie skromniejszę od tych stojących wokół ratusza staromiejskiego. Powodów tego jest kilka, między innymi w mniejszej zamożności tutejszych mieszczan, a także dzięki licznym pożarom, które niszczyły budynki za czasów wojen krzyżackich, czy szwedzkich.